We zijn al over de helft van de periode van 50 dagen na Pasen tot aan Pinksteren. De zondag na Pinksteren – dit jaar zondag 31 mei 2026 – heet zondag Trinitatis. Op die zondag worden we herinnerd aan dat God een Drie-enige God is. We verwonderen ons over de bijzondere onderlinge verbinding tussen Vader, Zoon en Heilige Geest, de Triniteit.
De Algemene Kerkenraad (AK) koos zondag 31 mei 2026 uit om als Protestantse gemeente Leiden (PgL)
samen te komen in de Hooglandse kerk (om 10.00 uur).
De AK hoopt dat we ons dan opnieuw of voor het eerst bewust worden van het feit, dat we samen de Protestantse gemeente Leiden zijn. Ook al zijn er verschillen in geloofsbeleving, dan nog horen we bij elkaar. Samen, de leden van de geloofsgemeenschappen van De Regenboog, Leiden Zuidwest, De Verbinding, de Hooglandse kerk en de Marekerk, vormen we in Leiden een gestalte van het Lichaam van Christus.
Het betrokken zijn op elkaar in de Protestantse gemeente Leiden (PgL) krijgt in de praktijk op meerdere terreinen gestalte. Vanuit de geloofsgemeenschappen nemen we – voor zover mogelijk – onze verantwoordelijkheid in bestuurlijke en samenwerkingsactiviteiten, zoals bijv. in de Algemene Kerkenraad (de kerkenraad, die een accolade vormt om de 5 geloofsgemeenschappen), in het Diaconale werk (het College van Diakenen, dat veel tijd stopt in De Bakkerij), het Kerkbeheer, waarin het College van Kerkrentmeesters o.a. veel tijd en energie steekt in de materiele zorgen voor o.a. de historische kerkgebouwen, in het missionaire werk (zoals ons beleid t.a.v. ‘kerk en stad’, Bureau van Betekenis, Het Koffiehoekje, de ontwikkeling van OV 63), in gezamenlijke toerusting (zoals een cursus over Contextueel Pastoraat waaraan pastorale bezoek(st)ers uit de 5 geloofsgemeenschappen meededen), het Ouderenwerk en het Jeugdwerk. Het wonderlijke is, dat we in de kern van het kerk-zijn, nl. in de diensten, geen vorm van gezamenlijkheid hebben. Vaak merk ik als scriba dat we wel bepaalde denkbeelden over elkaar en elkaars diensten hebben, die in de praktijk niet kloppen. Ik merk dat die beelden belemmeren om samen te komen en open te staan voor elkaars tradities en geloofsbeleving. Dat is jammer, want het ontneemt ons een kans om van elkaar te leren en onszelf te verdiepen.
Nico Belo, scriba AK.