En dan ineens, eind februari, wanneer ik dit stukje schrijf, lijkt het wel voorjaar!
De allereerste bloem die ik, al in januari, zag bloeien in de kerktuin was de winterakoniet, een felgeel bloeiend plantje, dat wat op een boterbloem lijkt, waarvan het dan ook familie is. Er bloeien momenteel heel veel witte en paarse krokussen. We kregen in november een hele ton daarvan van “onze” kweker. Het uitplanten was een klus, maar die inspanning wordt nu beloond!
Als u dit leest, zijn denk ik zowel die krokussen als de sneeuwklokjes die aan de rand van het terras staan, wel bijna uitgebloeid. Van die sneeuwklokjes staan behoorlijk veel pollen. Die gaan we voorzichtig opgraven en in bosjes op andere plekken in de tuin uitplanten. Bij de verspreiding helpen ook mieren. De zaadjes van het sneeuwklokje zijn voorzien van “mierenbroodjes”, hele kleine suikerbroodjes: voedsel voor mierenlarven. De botanische naam van het sneeuwklokje: Galanthus nivalis is een combinatie van Latijn en Grieks: galanthus betekent in het Grieks melkbloem, nivalis is Latijn voor: bedekt door sneeuw.
Een van onze kerstrozen zag ik ook weer uitbundig bloeien. Misschien moeten we maar eens over een andere naam gaan denken. Ik geloof dat hij alleen in tuincentra rond Kerst bloeit!
Een plant in onze tuin waar ik deze keer speciaal aandacht voor wil vragen is de Epimedium of Elfenbloem. Oorspronkelijk uit China. Een lage plant, familie van de Berberisstruik, die van schaduw houdt en goed tegen droogte kan. Ideaal voor onze kerktuin dus! In het voorjaar knippen we de bladeren kort, zodat in april de fijne gele bloemen alle ruimte krijgen. Kijkt u maar eens tegen die tijd links achterin de tuin!
De narcissen die we in november hebben geplant doen hun best boven de grond te komen, net zoals de narcissen die er al langer staan. Die hebben we vorig voorjaar na de bloei “gekopt” opdat de energie van de plant vooral naar de bol zou gaan.
Of de hyacinten, die we enkele jaren geleden in de tuin hebben gezet ook dit jaar weer bloeien is de vraag. Ook die hebben we vorig jaar van uitgebloeide bloem en steel ontdaan, zodat er geen energie voor de zaden kan worden gebruikt. Datzelfde geldt voor de tulpen.
Dit najaar hebben we met een speciaal daarvoor uitgebreid tuinteam heel veel nieuwe tulpenbollen geplant. Ik hoop dat met Pasen de eerste resultaten te zien zullen zijn!
Een foto van de kerktuin vorig jaar in april.
